overleden

Op 29 november 2011 om 23.50 uur is tante Nel Blok rustig ingeslapen.

Het loopt nu echt af.....

Vandaag was het met Nel al heel slecht. Vanmorgen zijn we gaan kijken na overleg met de arts. Zij wilde in ieder geval morfine geven om het lijden van Nel zoveel mogelijk te verzachten. Toen we aankwamen waren Lammert, Riëtte, Esther en Ruben er ook om afscheid te nemen van  hun geliefde Tante Nel. Dat was heel emotioneel voor allen.Gelukkig  heeft Nel er geen weet meer van.
Nadat zij waren weggegaan - alleen Lammert bleef nog -  werd de situatie steeds slechter. Margriet is nog teruggekeerd, samen met Lammert, en zij hebben tot ruim 18 uur de wacht gehouden.
Om half acht is Margriet weer teruggegaan. Lammert was er ook nog en zojuist, rond half elf, meldde Margriet me, dat het echt heel hard gaat en dat Nel de morgen waarschijnlijk niet zal halen. De hoeveelheid morfine is verhoogd en dat werkt natuurlijk ook door bij die lieve schat, die een dergelijk einde niet verdient.

Op bed

Hallo allemaal

Alweer even een berichtje dat het niet beter met tante Nel gaat.... integendeel zelfs.
Vandaag heeft ze voor het eerst de hele dag op bed gelegen en is ze verhuisd naar een éénpersoonskamer voor de laatste loodjes. Het is zo aangrijpend om een mens zo af te zien glijden tot een klein hoopje mens dat ligt te wachten op de dood, er gaat dan toch heel wat door je heen. Maar gelukkig zijn daar ook hele mooie herinneringen bij en die zullen we koesteren.
Voorlopig proberen we zo veel mogelijk even bij haar binnen te lopen en wachten af.........

Aad en Margriet

Het wordt hard minder...

Lieve volgers van deze blog,

Zoals velen onder jullie al weten gaat het helaas steeds minder goed met onze tante Nel, Al enige weken eet ze haast niet meer; ze vindt niets lekker en het weinige dat ze naar binnen werkt of drinkt, komt er soms ook snel weer uit. Haar algehele toestand wordt daardoor steeds slechter logischerwijs. Eerlijk gezegd zien we haar zo hard achteruit gaan, dat we vrezen dat ze het niet zo lang meer zal maken.
Haar gebit wil ze ook niet meer in, dus dat bemoeilijkt natuurlijk ook het eten.
De kwaliteit van het leven is hierdoor sterk verminderd.

Het zijn geen positieve berichten, maar het is gewoon de harde realiteit.

Margriet en Aad

Nel 81 jaar

Nel op haar verjaardag

Op 16 augustus jl. werd Nel 81 jaar. We hebben dat op zondag de 14e gevierd in het verpleeghuis Oudshoorn en wel in De Brink, de recreatiezaal. We hadden wat tafels gereserveerd, ballonnetjes opgehangen en de tafels vrolijk versierd. Ook hadden we haar al enige dagen voorbereid op deze verjaardag, want zelf heeft ze er geen weet meer van. Daarom hebben we ook haar nieuwe poes al enkele dagen eerder gegeven, zodat ze niet alles vlak achter elkaar voor haar kiezen krijgt want dat kan de lieverd nu eenmaal niet meer aan. Te veel dingen tegelijk wordt steeds moeilijker voor haar te begrijpen. Daarom was het ook prettig dat de bezoekers een voor een binnen druppelden en niet allemaal tegelijk. De meesten herkent ze niet meer, dus wordt er een aanslag op haar hersenen gepleegd als er weer iemand aan komt lopen.  

Gelukkig komt de herinnering vaak wel terug als ze een poosje naar de persoon heeft kunnen kijken. Wel kon je aan haar ogen zien, dat ze genoot van al de aandacht die er was. Ze glom gewoon toen ze Esther en Ruben zag.  Het uitpakken van de cadeaus ging niet allemaal gemakkelijk en vlot, maar uiteindelijk is het haar wel gelukt. Ook de versnaperingen gingen er goed in, zodat deze gezellige middag eigenlijk om vloog en het zo half vijf was. Dat was ook het afgesproken tijdstip zodat we daarna met een paar mensen opgeruimd hebben en de boel netjes hebben achtergelaten.

Dinsdag de 16e hebben we  de medebewoners en personeel nog getrakteerd op minigebakjes zodat haar verjaardag eigenlijk twee keer gevierd is, al heeft ze er zelf helaas geen weet meer van.

Alle bezoekers bij deze nog bedankt voor de komst en de cadeaus.

Juli 2011

Hallo allemaal

Met tante Nel gaat het lichamelijk redelijk goed, maar geestelijk gaat het met sprongen achteruit. Het dag en nacht ritme is ver te zoeken en ze is veel emotioneler dan we gewend zijn. Soms kan ze heel erg boos worden als iemand iets tegen haar zegt, maar ze kan ook zomaar in huilen uitbarsten. Ook zit ze er af en toe bij, maar is ze geestelijk heel ver weg of begint in haar zelf een gesprek of tegen de kat. Die kat geeft haar nog steeds een goed gevoel en als ze uit haar doen is hoef je de kat maat op haar schoot te zetten en ze fleurt helemaal op. Ze is bezig een asiel op te richten want ze heeft er nog een "ergens gevonden" en loopt ook daarmee te sjouwen. Als we haar ergens mee naar toe nemen, gaat de kat ook mee, want voor je het weet wordt ze onrustig en moet terug om te zien waar ze zijn. De tweede kat blijft dan op haar bed om te slapen.
Ze gaat op maandag en dinsdagmorgen zingen en geniet daat zichtbaar van. Op zaterdagmorgen gaat ze naar de kerk en iedere donderdagmiddag is er iets te doen in de Brink, waar ze ook altijd van de partij is. Vooral de filmmiddagen vindt ze erg leuk. Als er een koor is of iets anders is Nel ook altijd van de partij. Ze krijgen dan iets te drinken in de Brink met iets lekkers en een advocaatje met slagroom is meestal ook lekker vooral met hartige koekjes. Wel kan het gebeuren dat je haar koffie geeft en dat ze het echt niet lekker vindt , maar het de volgende keer weer gewoon opdrinkt dus we proberen af en toe maar wat uit. Een ijsje buiten opeten is zelfs nog lekkerder dan een cigaretje maar allebei blijft een traktatie. Ook een wandeling met de rolstoel vindt ze heerlijk en zo kom je ook nog eens ergens. Als er maar wat te zien is dan vindt Nel het heerlijk.
De medicatie wordt momenteel onderzocht, want we hopen toch dat Nel zich nog wat beter gaat voelen.
Voorlopig is dit het weer en tot ziens allemaal

Waarom deze blog?

Nel Blok op haar 80e verjaardag.

Het ging de laatste jaren steeds minder goed met de gezondheid van Tante Nel, zoals we haar meestal noemen.Na enkele jaren in de dagopvang van Haltna in Houten geweest te zijn, was het echter duidelijk dat zij op termijn in een verpleeghuis opgenomen diende te worden. Uiteindelijk hebben wij voor haar een plek kunnen vinden in verpleeghuis Oudshoorn in Alphen aan den Rijn.
Op 21 oktober 2010 heeft zij daar haar plek gevonden.
In het begin was het niet gemakkelijk. Niet alleen voor haar, maar ook wij hadden er veel moeite mee.
Nel wilde steeds weg, naar huis, zoals ze dan zei. Allengs werd dat gevoel om naar huis te gaan steeds minder en na enkele maanden werd Oudshoorn haar huis.
Haar gezondheid laat steeds meer te wensen over. Vooral geestelijk is ze erg achteruit gegaan. Het lopen wordt ook steeds moeilijker, waardoor we - als we met haar naar buiten gaan - steeds vaker gebruik maken van een rolstoel. Ze vindt dat overigens heerlijk en geniet dan met volle teugen!


We hebben ons voorgenomen, geregeld de laatste stand van zaken op deze blog weer te geven, zodat de volgers kunnen lezen hoe het met haar gaat, maar vanzelfsprekend kunnen jullie ook berichten achterlaten. Wij zullen er voor zorgen dat Nel deze dan te horen krijgt.


Margriet en Aad Groenewoud