dinsdag 29 november 2011

overleden

Op 29 november 2011 om 23.50 uur is tante Nel Blok rustig ingeslapen.

Het loopt nu echt af.....

Vandaag was het met Nel al heel slecht. Vanmorgen zijn we gaan kijken na overleg met de arts. Zij wilde in ieder geval morfine geven om het lijden van Nel zoveel mogelijk te verzachten. Toen we aankwamen waren Lammert, Riëtte, Esther en Ruben er ook om afscheid te nemen van  hun geliefde Tante Nel. Dat was heel emotioneel voor allen.Gelukkig  heeft Nel er geen weet meer van.
Nadat zij waren weggegaan - alleen Lammert bleef nog -  werd de situatie steeds slechter. Margriet is nog teruggekeerd, samen met Lammert, en zij hebben tot ruim 18 uur de wacht gehouden.
Om half acht is Margriet weer teruggegaan. Lammert was er ook nog en zojuist, rond half elf, meldde Margriet me, dat het echt heel hard gaat en dat Nel de morgen waarschijnlijk niet zal halen. De hoeveelheid morfine is verhoogd en dat werkt natuurlijk ook door bij die lieve schat, die een dergelijk einde niet verdient.

maandag 28 november 2011

Op bed

Hallo allemaal

Alweer even een berichtje dat het niet beter met tante Nel gaat.... integendeel zelfs.
Vandaag heeft ze voor het eerst de hele dag op bed gelegen en is ze verhuisd naar een éénpersoonskamer voor de laatste loodjes. Het is zo aangrijpend om een mens zo af te zien glijden tot een klein hoopje mens dat ligt te wachten op de dood, er gaat dan toch heel wat door je heen. Maar gelukkig zijn daar ook hele mooie herinneringen bij en die zullen we koesteren.
Voorlopig proberen we zo veel mogelijk even bij haar binnen te lopen en wachten af.........

Aad en Margriet

dinsdag 22 november 2011

Het wordt hard minder...

Lieve volgers van deze blog,

Zoals velen onder jullie al weten gaat het helaas steeds minder goed met onze tante Nel, Al enige weken eet ze haast niet meer; ze vindt niets lekker en het weinige dat ze naar binnen werkt of drinkt, komt er soms ook snel weer uit. Haar algehele toestand wordt daardoor steeds slechter logischerwijs. Eerlijk gezegd zien we haar zo hard achteruit gaan, dat we vrezen dat ze het niet zo lang meer zal maken.
Haar gebit wil ze ook niet meer in, dus dat bemoeilijkt natuurlijk ook het eten.
De kwaliteit van het leven is hierdoor sterk verminderd.

Het zijn geen positieve berichten, maar het is gewoon de harde realiteit.

Margriet en Aad